Sâffât Suresi Türkçe Meali

Sâffât  1: Andolsun o saf bağlayıp duranlara.

Sâffât  2: O haykırıp da sürenlere.

Sâffât  3: Ve o yolda zikir okuyanlara.

Sâffât  4: Ki sizin ilâhınız birdir.

Sâffât  5: O, göklerin, yerin ve aralarındakilerin Rabbidir, bütün doğuların da Rabbidir.

Sâffât  6: Gerçekten biz dünya göğünü (o yakın göğü) bir zinetle, yıldızlarla süsledik.

Sâffât  7: Onu her inatçı şeytandan koruduk.

Sâffât  8: Onlar yüksek (melekler) topluluğunu dinleyemezler. Her taraftan kovulup atılırlar.

Sâffât  9: Uzaklaştırılırlar. Onlara ardı arkası kesilmez bir azab vardır.

Sâffât  10: Ancak kulak hırsızlığı yapanlar olur. Onu da yakıcı bir alev takip eder.

Sâffât  11: Şimdi onlara sor: «Yaradılışça kendileri mi daha çetin, yoksa bizim yarattıklarımız mı?» Gerçekten biz onları cıvık bir çamurdan yarattık.

Sâffât  12: Fakat sen onlara şaşıyorsun, ama onlar (seninle) eğleniyorlar.

Sâffât  13: Kendilerine hatırlatıldığında da düşünmüyorlar.

Sâffât  14: Bir mucize gördükleri zaman da eğlenceye alıyorlar.

Sâffât  15: Ve diyorlar ki: «Bu apaçık büyüden başka bir şey değildir.»

Sâffât  16: «Öldüğümüz ve bir toprakla bir yığın kemik olduğumuz zaman mı biz tekrar dirilecekmişiz?»

Sâffât  17: «Önceki atalarımız da mı?»

Sâffât  18: De ki: «Evet, hem de sizler çok aşağılanmış olarak (dirileceksiniz).»

Sâffât  19: Çünkü O (sura üfürmek) zorlu bir kumandadan ibarettir ki, derhal onların gözleri açılıverir.

Sâffât  20: «Eyvah bizlere! İşte bu hesap günüdür.» derler.

Sâffât  21: (Onlara): «İşte bu, sizin yalanlamakta olduğunuz (iyi ve kötüyü) ayırt etme günüdür» denir.

Sâffât  22: (22-23) Toplayın mahşere o zulmedenleri, eşlerini ve Allah´tan başka taptıkları şeyleri. Toplayın da götürün onları sırata (cehennem köprüsüne) doğru.

Sâffât  23: (22-23) Toplayın mahşere o zulmedenleri, eşlerini ve Allah´tan başka taptıkları şeyleri. Toplayın da götürün onları sırata (cehennem köprüsüne) doğru.

Sâffât  24: Ve durdurun onları, çünkü sorguya çekilecekler.

Sâffât  25: (Onlara): «Ne oldu sizlere de yardımlaşmıyorsunuz?» (denilir.)

Sâffât  26: Hayır, bugün onlar teslim olmuşlardır.

Sâffât  27: Onlar, birbirine dönmüş soruşuyorlar.

Sâffât  28: Onlar: «Siz bize (uğurlu görünerek) sağdan gelir dururdunuz» derler.

Sâffât  29: (İleri gelenler de) derler ki: «Hayır, siz inanmamıştınız.»

Sâffât  30: «Bizim de size karşı bir gücümüz yoktu. Fakat siz azmış bir kavimdiniz.»

Sâffât  31: «Onun için üzerimize Rabbimizin azab sözü hak oldu. Şüphesiz azabımızı tadacağız.»

Sâffât  32: «Evet biz, sizi kışkırttık. Çünkü biz azgındık.»

Sâffât  33: O halde hepsi o gün azabda ortaktırlar.

Sâffât  34: İşte biz günahkarlara böyle yaparız.

Sâffât  35: Çünkü onlar, kendilerine: «Allah´tan başka ilâh yoktur» denildiği zaman kafa tutuyorlardı.

Sâffât  36: Ve: «Biz, hiç, bir mecnun (deli) şair için ilâhlarımızı bırakır mıyız?» diyorlardı.

Sâffât  37: Hayır o, hak ile geldi ve bütün peygamberleri tasdik etti.

Sâffât  38: Elbette siz o acı azabı tadacaksınız.

Sâffât  39: Bununla beraber başka değil, hep yaptığınız amellerinizle cezalandırılacaksınız.

Sâffât  40: Sadece Allah´ın ihlaslı kulları müstesnadır.

Sâffât  41: İşte onlar için belli bir rızık vardır.

Sâffât  42: (42-43) Meyveler (vardır), Naîm cennetlerinde onlara hep ikram edilir.

Sâffât  43: (42-43) Meyveler (vardır), Naîm cennetlerinde onlara hep ikram edilir.

Sâffât  44: (Onlar) Karşılıklı tahtlar üzerindedirler.

Sâffât  45: (45-46) İçenlere lezzet veren, pınardan doldurulmuş bembeyaz bir kadehle onların etrafında dolaşılır.

Sâffât  46: (45-46) İçenlere lezzet veren, pınardan doldurulmuş bembeyaz bir kadehle onların etrafında dolaşılır.

Sâffât  47: Onda ne bir zararlı sonuç vardır, ne de sarhoşluk verir.

Sâffât  48: Yanlarında iri gözlü, bakışlarını kocalarından başkalarına çevirmeyen hanımlar vardır.

Sâffât  49: Sanki onlar örtülüp saklanmış yumurta gibidirler.

Sâffât  50: Derken birbirine dönüp sorarlar:

Sâffât  51: İçlerinden bir sözcü der ki: «Gerçekten benim bir arkadaşım vardı.»

Sâffât  52: Derdi ki: «Sen gerçekten inananlardan mısın?»

Sâffât  53: «Öldüğümüz ve bir toprakla bir yığın kemik olduğumuz zaman biz hakikaten cezalanacak mıyız?»

Sâffât  54: «Siz onu tanır mısınız?» der.

Sâffât  55: Derken bakınır ve onu cehennemin ta ortasında görür.

Sâffât  56: Ona şöyle der: «Allah´a yemin ederim ki, doğrusu sen az daha beni helak edecektin.»

Sâffât  57: «Rabbimin nimeti olmasaydı, ben de bu tutuklananlardan olacaktım.»

Sâffât  58: (58-59) «Nasılmış bak. Biz ilk ölümümüzden başka bir daha ölmeyecek miymişiz? Biz azaba uğratılmayacak mıymışız?»

Sâffât  59: (58-59) «Nasılmış bak. Biz ilk ölümümüzden başka bir daha ölmeyecek miymişiz? Biz azaba uğratılmayacak mıymışız?»

Sâffât  60: İşte bu büyük kurtuluştur.

Sâffât  61: Çalışanlar işte böyle bir kurtuluş için çalışsınlar.

Sâffât  62: Nasıl, bu mu daha hayırlı konukluk için, yoksa zakkum ağacı mı?

Sâffât  63: Gerçekten biz onu zalimler için bir fitne (imtihan) yaptık.

Sâffât  64: O bir ağaçtır ki cehennemin dibinde çıkar.

Sâffât  65: Tomurcukları şeytanların başları gibidir.

Sâffât  66: Mutlaka onlar, ondan yiyecekler de karınlarını bundan dolduracaklardır.

Sâffât  67: Sonra üzerine onlar için kaynar bir içecek vardır.

Sâffât  68: Sonra da dönecekleri yer, şüphesiz cehennemdir.

Sâffât  69: Çünkü onlar, atalarını sapıklıkta buldular.

Sâffât  70: Şimdi de kendileri onların izlerinde koşturuyorlar.

Sâffât  71: Andolsun ki, onlardan öncekilerin çoğu sapıklıkta idiler.

Sâffât  72: Gerçekten biz onlara içlerinden uyarıcı peygamberler de gönderdik.

Sâffât  73: Sonra da bak o uyarılanların sonu nasıl oldu?

Sâffât  74: Ancak Allah´ın ihlas ile seçilen kulları başka.

Sâffât  75: Andolsun ki Nuh bize seslenip dua etmişti de biz de ne güzel kabul etmiştik.

Sâffât  76: Biz hem onu, hem ailesini o büyük sıkıntıdan kurtardık.

Sâffât  77: Hem onun neslini bâki kalanlar kıldık.

Sâffât  78: Hem de sonradan gelenler içinde güzel bir namını bıraktık.

Sâffât  79: Bütün âlemler içinde Nuh´a selam olsun.

Sâffât  80: İşte biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız.

Sâffât  81: Çünkü o bizim mümin kullarımızdandı.

Sâffât  82: Sonra diğerlerini suda boğduk.

Sâffât  83: Şüphesiz ki İbrahim de onun kolundandı.

Sâffât  84: Çünkü o, Rabbine tertemiz bir kalb ile gelmişti.

Sâffât  85: O babasına ve kavmine şöyle demişti: «Siz nelere tapıyorsunuz?»

Sâffât  86: «Yalancılık etmek için mi Allah´tan başka ilâhlar istiyorsunuz?»

Sâffât  87: «Siz âlemlerin Rabbini ne zannediyorsunuz?»

Sâffât  88: (88-89) Derken yıldızlara bir baktı da: «Ben gerçekten hastayım» dedi.

Sâffât  89: (88-89) Derken yıldızlara bir baktı da: «Ben gerçekten hastayım» dedi.

Sâffât  90: O zaman arkalarını dönerek başından kaçışıverdiler.

Sâffât  91: Derken bir kurnazlıkla onların ilâhlarına vardı da, «Buyursanıza, yemez misiniz?» dedi.

Sâffât  92: (Cevap vermediklerini görünce de): «Neyiniz var da konuşmuyorsunuz?» (dedi).

Sâffât  93: Nihayet bir yolunu bulup onlara kuvvetli bir darbe indirdi.

Sâffât  94: Bunun üzerine birbirlerine girerek ona yürüdüler.

Sâffât  95: İbrahim dedi ki: «A, siz kendi yonttuğunuz şeylere mi tapıyorsunuz?»

Sâffât  96: «Halbuki sizi de yaptıklarınızı da Allah yaratmıştır.»

Sâffât  97: Onlar: «Haydin onun için bir yapı yapın da onu ateşe atın.» dediler.

Sâffât  98: Böylece ona bir tuzak kurmak istediler. Biz de kendilerini daha alçak düşürdük.

Sâffât  99: Bir de dedi ki: «Ben Rabbime gidiyorum, o bana yolunu gösterir.»

Sâffât  100: «Ey Rabbim! Bana salihlerden (bir oğul) ihsan et!»

Sâffât  101: Biz de kendisine yumuşak huylu bir oğul müjdeledik.

Sâffât  102: Oğlu, yanında koşacak çağa gelince: «Ey oğlum! Ben seni rüyamda boğazladığımı görüyorum. Artık bak, ne düşünürsün?» dedi. Çocuk da: «Babacığım sana ne emrediliyorsa yap, inşaallah beni sabredenlerden bulacaksın» dedi.

Sâffât  103: Ne zaman ki ikisi de bu şekilde Allah´a teslim oldular, İbrahim oğlunu şakağı üzerine yatırdı.

Sâffât  104: Biz de ona şöyle seslendik: «Ey İbrahim!»

Sâffât  105: «Rüyana gerçekten sadakat gösterdin, şüphesiz ki, biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız.»

Sâffât  106: «Şüphesiz ki bu apaçık bir imtihandı.» (dedik)

Sâffât  107: Ve ona büyük bir kurbanlık fidye verdik.

Sâffât  108: Kendisine sonradan gelenler içinde iyi bir nâm bıraktık.

Sâffât  109: Selam olsun İbrahim´e...

Sâffât  110: İşte biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız.

Sâffât  111: Çünkü o bizim mümin kullarımızdandı.

Sâffât  112: Ona bir de salihlerden bir peygamber olmak üzere İshak´ı müjdeledik.

Sâffât  113: Hem ona hem İshak´a bereketler verdik. Her ikisinin neslinden de hem iyilik yapanlar var, hem de açıkça kendi nefsine zulmedenler var.

Sâffât  114: Andolsun ki biz Musa ile Harun´a da nimetler verdik.

Sâffât  115: Hem kendilerini ve kavimlerini o büyük sıkıntıdan kurtardık.

Sâffât  116: Hem yardım ettik onlara da, galip gelenler onlar oldular.

Sâffât  117: Hem kendilerine o belli kitabı (Tevrat´ı) verdik.

Sâffât  118: Kendilerini doğru yola çıkardık.

Sâffât  119: Sonrakiler içinde onlara iyi bir nam bıraktık:

Sâffât  120: Selam olsun, Musa ile Harun´a.

Sâffât  121: İşte biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız.

Sâffât  122: Çünkü onların ikisi de bizim mümin kullarımızdandı.

Sâffât  123: Şüphesiz İlyas da gönderilen peygamberlerdendir.

Sâffât  124: (124-126) Hani o kavmine: «Siz Allah´tan korkmaz mısınız? Yaratanların en güzeli olan, sizin de Rabbiniz, daha önceki atalarınızın da Rabbi bulunan Allah´ı bırakıp da «Ba´l´e» (Ba´l ismindeki puta) mi yalvarıyorsunuz?» dedi.

Sâffât  125: (124-126) Hani o kavmine: «Siz Allah´tan korkmaz mısınız? Yaratanların en güzeli olan, sizin de Rabbiniz, daha önceki atalarınızın da Rabbi bulunan Allah´ı bırakıp da «Ba´l´e» (Ba´l ismindeki puta) mi yalvarıyorsunuz?» dedi.

Sâffât  126: (124-126) Hani o kavmine: «Siz Allah´tan korkmaz mısınız? Yaratanların en güzeli olan, sizin de Rabbiniz, daha önceki atalarınızın da Rabbi bulunan Allah´ı bırakıp da «Ba´l´e» (Ba´l ismindeki puta) mi yalvarıyorsunuz?» dedi.

Sâffât  127: Fakat onlar, onu yalanladılar. Bu yüzden onlar mutlaka (cehennemde) hazır bulundurulacaklardır.

Sâffât  128: Ancak Allah´ın ihlaslı kulları müstesna.

Sâffât  129: Ona da sonrakiler içinde şunu bıraktık:

Sâffât  130: Selam olsun İlyâsîn´e.

Sâffât  131: İşte biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız.

Sâffât  132: Çünkü o bizim mümin kullarımızdandı.

Sâffât  133: Şüphesiz Lût da gönderilen peygamberlerdendir.

Sâffât  134: Hani biz onu ve ailesinin tamamını kurtarmıştık.

Sâffât  135: Ancak geride kalıp batanlar içinde kalan yaşlı bir kadın hariç.

Sâffât  136: Sonra diğerlerini helak etmiştik.

Sâffât  137: (137-138) Ve siz elbette sabahleyin ve geceleyin onlara uğrar ve üzerlerinden geçersiniz. Hâlâ akıl edip düşünmez misiniz?

Sâffât  138: (137-138) Ve siz elbette sabahleyin ve geceleyin onlara uğrar ve üzerlerinden geçersiniz. Hâlâ akıl edip düşünmez misiniz?

Sâffât  139: Şüphesiz Yunus da gönderilen peygamberlerdendir.

Sâffât  140: Hani o bir zaman dolu bir gemiye kaçmıştı.

Sâffât  141: (Oradakilerle) kur´a çekmiş de kaydırılanlardan (yenilenlerden) olmuştu.

Sâffât  142: Derken (denize atılmış ve) kendisini balık yutmuştu. (Kendi nefsini) kınıyordu.

Sâffât  143: (143-144) Eğer çok tesbih edenlerden olmasaydı, yeniden dirilecekleri güne kadar onun karnında kalırdı.

Sâffât  144: (143-144) Eğer çok tesbih edenlerden olmasaydı, yeniden dirilecekleri güne kadar onun karnında kalırdı.

Sâffât  145: Biz onu hasta bir halde bir alana çıkardık.

Sâffât  146: Üzerine kabak cinsinden bir ağaç bitirdik.

Sâffât  147: Biz onu (Yunus´u) yüz bin veya daha çok insana peygamber olarak gönderdik.

Sâffât  148: O zaman ona iman ettiler de biz onları bir zamana kadar yaşattık.

Sâffât  149: Şimdi sor o seninkilere: «Kızlar, Rabbinin de, oğlanlar onların mı?

Sâffât  150: Yoksa biz melekleri dişi yaratmışız da onlar şahit mi bulunuyorlarmış?»

Sâffât  151: (151-152) Ha!.. Onlar, şüphesiz uydurdukları iftiralarından dolayı; «Allah doğurdu» derler. Hiç şüphesiz onlar, yalancıdırlar.

Sâffât  152: (151-152) Ha!.. Onlar, şüphesiz uydurdukları iftiralarından dolayı; «Allah doğurdu» derler. Hiç şüphesiz onlar, yalancıdırlar.

Sâffât  153: (Allah) kızları oğullara tercih mi etmiş?

Sâffât  154: Size ne oldu? Nasıl hükmediyorsunuz?

Sâffât  155: Hiç düşünmüyor musunuz?

Sâffât  156: Yoksa sizin için açık bir delil mi var?

Sâffât  157: O halde, eğer doğru söylüyorsanız getirin kitabınızı.

Sâffât  158: Onlar, Allah ile cinler arasında bir neseb (hısımlık bağı) uydurdular. Oysa andolsun cinler bilirler ki, o yalancılar mutlaka cehenneme götürüleceklerdir.

Sâffât  159: Allah, onların yakıştırdıkları vasıflardan münezzeh ve yücedir.

Sâffât  160: Fakat Allah´ın ihlas ile seçilen kulları başka (onlar, Allah´ı böyle şirk ile vasıflamazlar).

Sâffât  161: (161-163) Çünkü siz ve taptıklarınız, kendiliğinden cehenneme saldıran kimseden başkasını, Allah´a karşı kandırıp, saptıramazsınız.

Sâffât  162: (161-163) Çünkü siz ve taptıklarınız, kendiliğinden cehenneme saldıran kimseden başkasını, Allah´a karşı kandırıp, saptıramazsınız.

Sâffât  163: (161-163) Çünkü siz ve taptıklarınız, kendiliğinden cehenneme saldıran kimseden başkasını, Allah´a karşı kandırıp, saptıramazsınız.

Sâffât  164: (164-166) (Melekler): «Bizden her birimizin belli bir makamı vardır. Biziz o saf saf dizilenler, biziz! Biziz o tesbih edenler, biziz!» derler.

Sâffât  165: (164-166) (Melekler): «Bizden her birimizin belli bir makamı vardır. Biziz o saf saf dizilenler, biziz! Biziz o tesbih edenler, biziz!» derler.

Sâffât  166: (164-166) (Melekler): «Bizden her birimizin belli bir makamı vardır. Biziz o saf saf dizilenler, biziz! Biziz o tesbih edenler, biziz!» derler.

Sâffât  167: (167-169) (Müşrikler) şöyle diyorlardı: «Eğer yanımızda önceki (ümmet)lerden bir kitap olsaydı, elbette biz de Allah´ın ihlas ile seçilmiş kullarından olurduk.»

Sâffât  168: (167-169) (Müşrikler) şöyle diyorlardı: «Eğer yanımızda önceki (ümmet)lerden bir kitap olsaydı, elbette biz de Allah´ın ihlas ile seçilmiş kullarından olurduk.»

Sâffât  169: (167-169) (Müşrikler) şöyle diyorlardı: «Eğer yanımızda önceki (ümmet)lerden bir kitap olsaydı, elbette biz de Allah´ın ihlas ile seçilmiş kullarından olurduk.»

Sâffât  170: Fakat şimdi onu inkâr ettiler. Ama ilerde bileceklerdir.

Sâffât  171: (171-173) Andolsun ki peygamberlikle gönderilen kullarımız hakkında şu sözümüz geçmiştir: «Onlar var ya, elbette onlar muzaffer olacaklardır ve elbette bizim ordularımız mutlaka galip geleceklerdir.»

Sâffât  172: (171-173) Andolsun ki peygamberlikle gönderilen kullarımız hakkında şu sözümüz geçmiştir: «Onlar var ya, elbette onlar muzaffer olacaklardır ve elbette bizim ordularımız mutlaka galip geleceklerdir.»

Sâffât  173: (171-173) Andolsun ki peygamberlikle gönderilen kullarımız hakkında şu sözümüz geçmiştir: «Onlar var ya, elbette onlar muzaffer olacaklardır ve elbette bizim ordularımız mutlaka galip geleceklerdir.»

Sâffât  174: Onun için sen, bir süreye kadar onlardan yüz çevir.

Sâffât  175: Onlara (inecek azabı) gözetle! Yakında onlar da göreceklerdir.

Sâffât  176: Ya şimdi onlar, bizim azabımıza uğramakta acele mi ediyorlar?

Sâffât  177: Fakat (azabımız) onların sahasına indiği zaman, (o acı sonuçla) uyarılanların sabahı ne kötüdür!

Sâffât  178: Yine sen, bir süreye kadar onlardan yüz çevir.

Sâffât  179: (İnecek azabı) gözetle! Yakında onlar da göreceklerdir.

Sâffât  180: Senin güç ve kuvvet sahibi Rabbin, onların yakıştırdıkları vasıflardan münezzeh ve yücedir.

Sâffât  181: Gönderilen bütün peygamberlere selam olsun.

Sâffât  182: Hamd, âlemlerin Rabbi Allah´a mahsustur.