Şuarâ Suresi Türkçe Meali

Şuarâ  1: Ta, Sin, Mim.

Şuarâ  2: Bunlar sana o mübin kitabın âyetleri

Şuarâ  3: Sen âdetâ kendine kıyacaksın mü´min olmıyacaklar diye

Şuarâ  4: Dilersek üzerlerine Semadan bir âyet indiriveririz de ona boyunları eğile kalır

Şuarâ  5: Bununla beraber Rahmandan kendilerine yeni bir zikir gelmiyor ki ondan yüz çevirmiş olmasınlar

Şuarâ  6: Evet tekzib etmekteler, fakat onlara o istihza ettikleri şeyin müdhiş haberleri gelecek

Şuarâ  7: Arza bir bakmadılar da mı? biz onda her hoş çiftten ne kadar bitirmişiz.

Şuarâ  8: Şübhesiz ki bunda mutlak bir âyet var, hemde ekserîsi mü´min olmadı

Şuarâ  9: Ve şübhesiz ki rabbın o öyle azîz, öyle rahîm

Şuarâ  10: Bir vakıt da rabbın, Musaya nidâ buyurdu: git o zalim kavme dedi

Şuarâ  11: Fir´avn kavmine, daha sakınmıyacaklar mı?

Şuarâ  12: Yarab! dedi: doğrusu ben korkarım ki beni tekzib ederler

Şuarâ  13: ve Göğsüm daralır, dilim açılmaz, onun için Harûna da risalet ver

Şuarâ  14: Hem onlara üzerinde bir günah var, ondan dolayı korkarım ki hemen beni öldürürler

Şuarâ  15: Hayır, buyurdu: haydi ikiniz bir, âyetlerimizle gidin, her halde biz sizinle beraberiz, dinliyoruzdur

Şuarâ  16: Haydin Fir´avne varın da deyin: inan biz, rabbülaleminin resulüyüz

Şuarâ  17: Beni İsraili bizimle beraber salıver

Şuarâ  18: Â, dedi: seni çocukken bizde büyütmedik mi? hem bizde ömründen senelerce kaldın

Şuarâ  19: Hem de o yaptığın fi´li yaptın, o halde sen o nankör kâfirlerdensin

Şuarâ  20: O vakıt, dedi: o fi´li yaptım şaşkınlardandım

Şuarâ  21: Onun üzerine vaktâki sizden korktum, içinizden kaçtım, derken rabbım bana huküm ihsan buyurdu ve beni mürselinden kıldı

Şuarâ  22: O başıma kakdığın bir ni´met de Beni İsraili kul, köle edinmiş olmandır.

Şuarâ  23: Fir´avn, rabbülâlemin de nedir? dedi

Şuarâ  24: Göklerin ve Yerin ve bütün aralarındakilerin rabbı, eğer ehli yakîn iseniz dedi

Şuarâ  25: Etrafındakilere dinlemezmisiniz? dedi

Şuarâ  26: Rabbınızın ve evvelki atalarınızın rabbı dedi

Şuarâ  27: Her halde size gönderilmiş olan resulünüz mutlak mecnun dedi

Şuarâ  28: Meşrık ve Mağrıbın ve bütün aralarındakilerin rabbı, eğer siz âkıl iseniz dedi

Şuarâ  29: Yemin ederim ki dedi: eğer benden başka bir ilâh tutarsan seni mutlak ve muhakkak zindandakilerden ederim

Şuarâ  30: Ya, dedi: sana apaçık isbat edecek bir şey getirdimse de mi?

Şuarâ  31: Haydi, dedi: getir onu bakayım sadıklardan isen

Şuarâ  32: Bunun üzerine Asasını bırakıverdi, apaçık bir ejderha kesiliverdi

Şuarâ  33: Bir de elini çekti çıkardı, o da bakanlara bembeyaz oluverdi

Şuarâ  34: Etrafındaki cem´ıyyete bu, dedi: her halde bilgiç bir sihirbaz

Şuarâ  35: Sihrile sizi yerinizden çıkarmak istiyor, binaenaleyh ne emredersiniz?

Şuarâ  36: Bunu ve kardeşini dediler; eğle, şehirlere de derleyiciler yolla

Şuarâ  37: Bütün bilgiç sihirbazları getirsinler

Şuarâ  38: Bu suretle ma´lûm bir gün miykat ta´yin olunarak sihirbazlar cemolundu

Şuarâ  39: Ve halka siz toplu musunuz denildi

Şuarâ  40: Sanırız bizler sihirbazlara tabi´ olacağız şayed onlar olursa galibler

Şuarâ  41: Derken vaktâ ki sihirbazlar geldiler Firavne elbette: biz galip gelirsek bize mutlak ecir var ya? dediler

Şuarâ  42: Evet, dedi: hem siz o vakıt muhakkak mukarrebîndensiniz

Şuarâ  43: Mûsâ onlara atın dedi: siz ne atacaksanız

Şuarâ  44: Hemen iplerini ve sopalarını ortaya attılar ve Firavnin ızzeti hakkı için elbette biz galibiz, şüphesiz, dediler

Şuarâ  45: Mûsâ da Asasını koyuverdi, bir de baktılar ki o, her ne dolap çeviriyorlarsa yutuyor

Şuarâ  46: Derhal sihirbazlar secdeye kapandılar

Şuarâ  47: «iyman ettik rabbül´âlemîne

Şuarâ  48: Musâ ve Hârunun rabbına» dediler

Şuarâ  49: Ona, dedi: ben size izin vermeden iyman ettiniz, anlaşıldı ki o size sihri ta´lim eden büyüğünüzmüş, o halde mutlak yakında bileceksiniz, çaresiz ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazına kestireceğim, hem muhakkak hepinizi çarmıha gerdireceğim.

Şuarâ  50: Dediler: zararı yok, her halde biz rabbımıza döneceğiz

Şuarâ  51: Her halde biz mü´minlerin evveli olduğumuzdan dolayı rabbımızın bize mağfiret buyuracağını ümid ederiz.

Şuarâ  52: Hem Musâya şu vahyi yerdik: kullarımı gece yürüt çünkü ta´kıb edileceksiniz

Şuarâ  53: Firavn de şehirlere asker toplayıcılar gönderdi

Şuarâ  54: Şunlar şübhe yok ki bir şirzimei kaliledirler

Şuarâ  55: Fakat hakkımızda çok gayz besliyorlar

Şuarâ  56: Biz ise uyanık ihtiyatlı bir cem´ıyyet bulunuyoruz, diyordu

Şuarâ  57: Bu suretle bunları bostanlardan, pınarlardan

Şuarâ  58: Hazinelerden, ve dilrubâ makamlardan çıkardık

Şuarâ  59: Ve onları Beni İsraile miras kıldık

Şuarâ  60: Derken arkalarına düştüler Güneş doğmuştu

Şuarâ  61: Vaktâ ki iki cem´ıyyet biribirine göründü Musânın eshabı yakalandık dediler

Şuarâ  62: Hayır asla, dedi: rabbım muhakkak benimledir, bana yolunu gösterecektir

Şuarâ  63: Bunun üzerine Musâya «vur Asan ile denize» diye vahyeyledik, vurunca bir infilak etti her bölük koca bir dağ gibi oluverdi

Şuarâ  64: Ötekileri de buraya yanaştırmıştık

Şuarâ  65: Musâyı ve maıyyetindekileri tamamen necata çıkardık

Şuarâ  66: Sonra da ötekileri gark ettik

Şuarâ  67: Şübhesiz bunda mutlak bir âyet var, öyle iken ekserîsi mü´min olmadı

Şuarâ  68: Ve şübhesiz ki rabbın o öyle azîz öyle rahîm

Şuarâ  69: Onlara İbrahimin kıssasını da oku

Şuarâ  70: O bir vakıt babasına ve kavmine: siz neye taparsınız? dedi

Şuarâ  71: Bir takım putlara taparız da dediler: onlar sayesinde toplanırız

Şuarâ  72: Onlar, dedi: dua ettiğiniz vakıt işidirler mi?

Şuarâ  73: Veya size bir menfeat verir yâhud bir zarar ederler mi

Şuarâ  74: Yok dediler: atalarımızı bulduk, böyle yapıyorlardı

Şuarâ  75: Şimdi, dedi: gördünüz a o sizin ve eski atalarınızın taptıklarınızı

Şuarâ  76: (76-77) Hep onlar benim düşmanım ancak o rabbül´âlemîn başka

Şuarâ  77: (76-77) Hep onlar benim düşmanım ancak o rabbül´âlemîn başka

Şuarâ  78: O ki beni yarattı sonra da bana o hidayet eder

Şuarâ  79: Ve o ki bana o, yedirir, o içirir,

Şuarâ  80: Hastalandığım vakıt da bana o şifa verir

Şuarâ  81: Ve o ki beni öldürür, sonra beni yine diriltir

Şuarâ  82: Ve o ki ceza günü ben onun günahımı afiv buyurmasını niyaz ederim

Şuarâ  83: Yarab, bana bir huküm ıhsan et ve beni sâlihine ilhak buyur

Şuarâ  84: Ve bana sonrakiler içinde bir «lisanı sıdık» tahsıys eyle

Şuarâ  85: Ve beni naıym cennetinin varislerinden eyle

Şuarâ  86: Babama da mağfiret buyur, çünkü o yanlış gidenlerden idi

Şuarâ  87: Ve utandırma beni ba´s olunacakları gün

Şuarâ  88: O gün ki ne mal faide verir ne oğullar,

Şuarâ  89: Ancak Allaha selim bir kalb ile varan başka

Şuarâ  90: Hem müttekiler için cennet yaklaştırılmış

Şuarâ  91: Azgınlar için de Cehennem hortlatılmıştır

Şuarâ  92: (92-93) Ve bunlara hani nerede o Allahın gayrıdan taptıklarınız? Nasıl size yardım ediyorlar veya kendilerini kurtarıyorlar mı? denilmekte

Şuarâ  93: (92-93) Ve bunlara hani nerede o Allahın gayrıdan taptıklarınız? Nasıl size yardım ediyorlar veya kendilerini kurtarıyorlar mı? denilmekte

Şuarâ  94: Ve arkasından hep onlar o Cehennemin içine fırlatılmaktadır

Şuarâ  95: (95-96) Ve bütün o İblis orduları onun içinde birbirleriyle çekişirlerken şöyle demektedirler

Şuarâ  96: (95-96) Ve bütün o İblis orduları onun içinde birbirleriyle çekişirlerken şöyle demektedirler

Şuarâ  97: Tallahi biz doğrusu açık bir dalâl içinde imişiz

Şuarâ  98: Çünkü sizi rabbül´âlemîn seviyyesinde tutuyorduk

Şuarâ  99: Ve bizi hep o mücrimler şaşırtmıştı

Şuarâ  100: Bak şimdi bizim için ne şefaatciler var

Şuarâ  101: Ne de yakın bir sadîk

Şuarâ  102: Bari bizim için geriye bir dönmek olsa idi de mü´minlerden olsa idik

Şuarâ  103: Şübhesiz bunda mutlak bir âyet var, öyle iken ekserîsi mü´min olmadı

Şuarâ  104: Ve şüphesiz ki rabbın o öyle azîz öyle rahîm

Şuarâ  105: Nuh kavmı gönderilen Resulleri tekzib etti

Şuarâ  106: O vakıt ki kardeşleri Nuh onlara şöyle demişti: siz Allahdan korkmaz mısınız?

Şuarâ  107: Haberiniz olsun ben size gönderilmiş bir Resulüm, bir eminim

Şuarâ  108: Gelin Allahdan korkun, bana itaat edin

Şuarâ  109: Buna karşı ben sizden bir ecir de istemiyorum, benim ecrim ancak rabbül´âlemîne aiddir

Şuarâ  110: Gelin Allahdan korkun bana itaat edin

Şuarâ  111: A, dediler: hiç biz sana inanır mıyız? Senin ardına hep o erzail düşmüş?

Şuarâ  112: Benim ne ılmim olabilir? dedi: onlar ne yapıyorlarmış

Şuarâ  113: Sizin şuurunuz olsa onların hısabı ancak rabbıma aiddir

Şuarâ  114: Hem ben iyman edenleri koğmaya me´mur değilim

Şuarâ  115: Ben ancak açık, bir nezirim

Şuarâ  116: And ederiz ki dediler; eğer vazgeçmezsen yâ Nuh! Mutlak ve muhakkak recm edilenlerden olacaksın

Şuarâ  117: Yâ rab! dedi: anlaşıldı ki kavmim beni tekzib ettiler

Şuarâ  118: Artık benimle onların arasını nasıl ayırd edeceksen et de bana ve beraberimdeki mü´minlere necat ver

Şuarâ  119: Bunun üzerine biz de onu ve beraberindekileri o dolu gemide necata çıkardık

Şuarâ  120: Sonra da arkasından kalanları garkettik

Şuarâ  121: Şübhesiz bunda mutlak bir âyet var öyle iken ekserîsi mü´min olmadı

Şuarâ  122: ve şübhesiz ki rabbın, o öyle azîz, öyle rahîm

Şuarâ  123: Âd, gönderilen Resulleri tekzib etti

Şuarâ  124: O vakıt ki kardeşleri Hûd onlara demişti: siz Allahdan korkmaz mısınız?

Şuarâ  125: Haberiniz olsun ki ben size gönderilmiş bir Resulüm, emînim

Şuarâ  126: Gelin Allahdan korkun ve bana itaat edin

Şuarâ  127: Buna karşı ben sizden bir ecir de istemiyorum. benim ecrim ancak rabbül´âlemîne aiddir

Şuarâ  128: Siz her tepeye bir alâmet bina eder eğlenir misiniz?

Şuarâ  129: Bir takım masnuat da ediniyorsunuz ki sanki muhalled kalacaksınız

Şuarâ  130: Hem tuttuğunuz vakıt merhametsiz, cebbarcasına tutuyorsunuz

Şuarâ  131: Artık Allahdan korkun ve bana itaat edin

Şuarâ  132: O Allahdan korkun ki size o bildiğiniz şeylere imdad buyurdu

Şuarâ  133: En´am, oğullar

Şuarâ  134: Cennet gibi bağlar, bahçeler, menba´lar ile size imdad buyurmakta

Şuarâ  135: Cidden ben size büyük bir günün azâbından korkuyorum

Şuarâ  136: Sen, dediler: ha va´zetmişin ha va´zedenlerden olmamışın bizce müsavidir

Şuarâ  137: Bu sırf eskilerin âdeti

Şuarâ  138: Biz ta´zib olunmayız

Şuarâ  139: Diye onu tekzib ettiler de kendilerini helâk ediverdik. Şübhesiz bunda mutlak bir âyet var, öyle iken ekserîsi mü´min olmadı

Şuarâ  140: Ve şübhesiz ki rabbın o, öyle azîz öyle rahîm

Şuarâ  141: Semûd gönderilen Resulleri tekzib etti

Şuarâ  142: O vakıt ki kardeşleri Salih onlara demişti: Allahdan korkmaz mısınız?

Şuarâ  143: Haberiniz olsun ki ben size gönderilmiş bir Resulüm, eminim

Şuarâ  144: Gelin Allahdan korkun ve bana itaat edin

Şuarâ  145: Buna karşı ben sizden bir ecir istemiyorum, benim ecrim ancak rabbül´âlemîne aiddir

Şuarâ  146: Siz burada emn-ü eman ile bırakılacak mısınız?

Şuarâ  147: O Cennetler, pınarlar

Şuarâ  148: Lâtıf tal´ı sarkmış hurmalar, ekinler içinde

Şuarâ  149: Ki bir de dağlardan keyfli keyfli evler yontuyorsunuz

Şuarâ  150: Gelin Allahdan korkun da bana itaat eyleyin

Şuarâ  151: İtaat etmeyin o kimselere ki

Şuarâ  152: yeryüzünü fesada verirler de islâh etmezler

Şuarâ  153: Sen dediler: çok büyülenmişlerdensin

Şuarâ  154: Sen bizim gibi bir beşerden başka nesin? Haydi bir âyet getir eğer sadıklardan isen

Şuarâ  155: Ha, dedi: işte bir naka ona bir şirb hakkı, size de ma´lûm bir günün şirb hakkı

Şuarâ  156: Sakın ona bir kötülükle ilişmeyin ki o yüzden sizi büyük bir günün azâbı yakalar

Şuarâ  157: Derken onu vurdular, fakat nâdim oldular

Şuarâ  158: Çünkü kendilerini azâb yakalayıverdi şüphesiz bunda mutlak bir âyet var öyle iken ekserîsi mü´min olmadı

Şuarâ  159: Ve şüphesiz rabbın o, öyle azîz öyle rahîm

Şuarâ  160: Lût kavmı gönderilen Resulleri tekzib etti

Şuarâ  161: O vakıt ki kardeşleri Lût onlara demişti: siz Allahdan korkmaz mısınız?

Şuarâ  162: Haberiniz olsun ben size gönderilmiş bir Resulüm, eminim

Şuarâ  163: Gelin Allahdan korkun da bana itaat edin

Şuarâ  164: Buna karşı ben sizden bir ecir de istemiyorum, benim ecrim ancak rabbül´âlemîne aiddir

Şuarâ  165: Âlemîn içinden erkeklere mi gidiyorsunuz?

Şuarâ  166: Bırakıyorsunuz da sizin için yarattığı çiftleri? Doğrusu siz insanlıktan çıkmış bir kavimsiniz

Şuarâ  167: And ederiz ki dediler vazgeçmezsen ya Lût, mutlak ve muhakkak çıkarılanlardan olacaksın

Şuarâ  168: Ben, dedi: doğrusu sizin amelinize buğz edenlerdenim

Şuarâ  169: Yâ rabb! Beni ve ehlimi bunların amellerinin şumundan halâs et

Şuarâ  170: Biz de onu ve ehlini temamen halâs ettik

Şuarâ  171: ancak bir acüze kaldı

Şuarâ  172: Sonra geridekileri hep tedmir eyledik

Şuarâ  173: Ve üzerlerine öyle bir yağmur yağdırdık ki ne fena idi o münzerin yağmuru

Şuarâ  174: Şübhesiz bunda mutlak bir âyet var, öyle iken ekserîsi mü´min olmadı

Şuarâ  175: Ve şübhesiz ki rabbın o, öyle azîz öyle rahîm

Şuarâ  176: Eshabı Eyke gönderilen Resulleri tekzib etti

Şuarâ  177: O Vakit ki Şuayb onlara demişti: Siz Allahdan korkmaz mısınız?

Şuarâ  178: Haberiniz olsun ben size gönderilmiş bir Resulüm, emînim

Şuarâ  179: Gelin Allahdan korkun ve bana itaat edin

Şuarâ  180: Buna karşı sizden bir ecir istemiyorum, benim ecrim ancak rabbül´âlemîne aiddir

Şuarâ  181: Ölçeği tam ölçün de hak yiyenlerden olmayın

Şuarâ  182: Ve doğru terazi ile tartın

Şuarâ  183: Halkın eşyalarını değerinden düşürmeyin ve yeryüzünü ihtilâlcılıkla fesada vermeyin

Şuarâ  184: O sizi ve sizden evvelki cibilleti yaratan hâlıktan korkun

Şuarâ  185: Sen, dediler: muhakkak sihirlilerdensin

Şuarâ  186: Sen bizim gibi bir beşerden başka nesin, doğrusu biz seni her halde yalancılardan sanıyoruz

Şuarâ  187: Üzerimize Semâdan bir kıt´ayı düşürüver haydi sâdıklardan isen

Şuarâ  188: Rabbım a´lemdir, dedi: yaptıklarınıza

Şuarâ  189: Hasılı onu tekzib ettiler, kendilerini de o zulle gününün azâbı alıverdi ki o cidden büyük bir günün azâbı idi

Şuarâ  190: Şüphesiz bunda mutlak bir âyet var, öyle iken ekserîsi mü´min olmadı

Şuarâ  191: Ve şüphesiz ki rabbın o, öyle azîz öyle rahîm

Şuarâ  192: Ve hakıkat bu (kur´an) rabbül´âlemînin şübhesiz bir tenzilidir

Şuarâ  193: Onu Ruhı emîn indirdi

Şuarâ  194: Senin kalbin üzerine ki o münzirlerden olasın

Şuarâ  195: Açık parlak bir Arabi lisan ile

Şuarâ  196: Hem o şübhesiz evvelkilerin kitablarında da var

Şuarâ  197: Onu Beni İsrail ulemasının bilmesi de onlara bir âyet (bir delil) değil mi

Şuarâ  198: Eğer onu Arabca bilmiyenlerin birine indirseydik de

Şuarâ  199: o kendilerine kıraet etse idi yine iyman etmiyeceklerdi

Şuarâ  200: Biz onu mücrimlerin kalblerine öyle sokmuşuzdur.

Şuarâ  201: İyman etmezler ana tâ o elim azâbı görecekleri deme kadar

Şuarâ  202: Ki geliversin de kendilerine ansızın, hiç farkında değillerken

Şuarâ  203: Desinler ki acaba bize bir müsaade edilir mi?

Şuarâ  204: Ya şimdi azâbımızı iviyorlar mı?

Şuarâ  205: Gördün a artık onlara senelerce zevk ettirsek

Şuarâ  206: Sonra kendilerine edilen vaid gelip çatarsa

Şuarâ  207: O yaşatıldıkları zevkın kendilerine hiç faidesi olmıyacaktır

Şuarâ  208: Maamafih biz hangi memleketi helâk ettikse her halde onu inzar edenler olmuştur

Şuarâ  209: İhtar edilmiştir ve biz zulmetmiş değilizdir

Şuarâ  210: Ve bunu Şeytanlar indirmedi

Şuarâ  211: Bu onlara hem yaraşmaz hem güçleri yetmez?

Şuarâ  212: Onlar işitmekten sureti kat´ıyyede azledilmişlerdir

Şuarâ  213: Binaenaleyh sakın Allah ile beraber diğer bir ilâha çağırma ki o ta´zib edileceklerden olmıyasın

Şuarâ  214: Hem en yakın hısımlarını inzar et

Şuarâ  215: Ve sana ittiba´ eden mü´minlere kanadını indir

Şuarâ  216: Bunun üzerine sana ısyan ederlerse ben sizin amellerinizden beriyim de!

Şuarâ  217: Ve o, azîz rahime mütevekkil ol

Şuarâ  218: O ki görüyor kıyam ettiğin vakıt seni

Şuarâ  219: Ve secdekârlar içinde dolaşmanı

Şuarâ  220: Çünkü o öyle semi öyle alîmdir

Şuarâ  221: Haber vereyim mi size Şeytanlar kimin üzerine inerler?

Şuarâ  222: Vebal yüklenici her bir sahtekâr üzerine inerler

Şuarâ  223: Onlar kulak verirler ve ekseri yalan söylerler

Şuarâ  224: Şairler, bunların arkasına da çapkınlar, sapkınlar düşer

Şuarâ  225: Görmez misin bunlar her vâdide hayran olurlar

Şuarâ  226: hem de onlar yapmıyacakları şeyleri söylerler

Şuarâ  227: Ancak iyman edip iyi ameller işliyenler ve Allahı çok zikredenler ve kendilerine zulmedildikten sonra öclerini alanlar müstesna, yarın bilecek o zulmedenler hangi ınkılâba münkalib olacaklar