Zâriyât Suresi Türkçe Meali

Zâriyât  1: O tozdurup savuranlara.

Zâriyât  2: Bir ağırlık taşıyan (bulut)lara

Zâriyât  3: Kolaylıkla akıp giden (gemi)lere

Zâriyât  4: Bir iş bölümü yapan (melek)lere yemin ederim ki,

Zâriyât  5: muhakkak o size va´dolunan mutlaka doğrudur.

Zâriyât  6: Ve muhakkak ceza ve mükafat gerçekleşecektir.

Zâriyât  7: O düzgün yollara sahip göğe yemin ederim ki,

Zâriyât  8: siz pek çelişkili bir söz içindesiniz.

Zâriyât  9: Ondan çevrilen çevrilir.

Zâriyât  10: O kahrolası yalancılar.

Zâriyât  11: O sarhoşluk içinde yaptığını bilmezler.

Zâriyât  12: Soruyorlar: «Ne zaman o ceza günü?» diye.

Zâriyât  13: Ateş üzerinde kıvranacaklan gün.

Zâriyât  14: Tadın cezanızı! Budur işte o sizin acele istedığiniz!

Zâriyât  15: Şüphesiz ki, takva sahipleri, cennetlerde pınar başlarındadırlar,

Zâriyât  16: Rablerinin kendilerine verdiğini alarak. Çünkü onlar, bundan önce güzel davranmayı adet edinmışlerdi.

Zâriyât  17: Geceleyin pek az uyurlardı.

Zâriyât  18: Seher vakitlerinde hep bağışlanma dilerlerdi.

Zâriyât  19: Mallarında dilenen ve yoksul için bir hak vardı.

Zâriyât  20: Yeryüzünde inanç sahipleri için birçok ibretler vardır;

Zâriyât  21: kendinizde de; hala görmeyecek misiniz?

Zâriyât  22: Gökte de rızkınız ve o va´dolunduğunuz (var).

Zâriyât  23: İşte o göğün ve yerin Rabbine andolsun ki, o şüphesiz gerçektir; tıpkı sizin konuşmanız gibi.

Zâriyât  24: İbrahim´in ikram edilen konuklarının haberi geldi mi sana?

Zâriyât  25: Yanına girdikleri vakit: «Selam!» dediler. O da: «Selam! Görülmedik bir topluluk» dedi.

Zâriyât  26: Hemen bir bahane ile ailesine gidip semiz bir dana getirdi.

Zâriyât  27: Onu yakınlarına koyarak: «Yemeğe buyurmaz mısınız?» dedi.

Zâriyât  28: Onlardan ötürü içine bir korku düştü. «Korkma!» dediler ve kendisine bilgili bir oğlan müjdelediler.

Zâriyât  29: Bunun üzerine karısı bir çığlık içinde döndü, elini yüzüne çarptı ve: «Kısır bir kocakarı (çocuk mu doğurur)? dedi.

Zâriyât  30: Onlar: «Öyle, Rabbin buyurdu. Şüphesiz hikmet sahibi O, herşeyi bilen O.» dediler.

Zâriyât  31: İbrahim: «O halde asıl göreviniz nedir ey elçiler?» dedi.

Zâriyât  32: Dediler: «Biz suçlu bir kavme gönderildik;

Zâriyât  33: Üzerlerine çamurdan taşlar salmak için,

Zâriyât  34: (her biri) sınırı aşmış olanlar için Rabbinin nezdinde damgalanmışlardır.»

Zâriyât  35: Nihayet orada bulunan müminleri çıkardık,

Zâriyât  36: Fakat Biz orada bir evden başka müslüman da bulamadık.

Zâriyât  37: Ve orada acı bir azaptan korkacak için bir ibret bıraktık.

Zâriyât  38: Bir de Musa´da (ibret verici deliller vardır) ki, onu açık bir delille Firavun´a gönderdik de,

Zâriyât  39: o bütün kuvvetiyle tersine gitti: «Bu bir sihirbaz veya delidir!» dedi.

Zâriyât  40: Bunun üzerine Biz de tuttuk kendisini ve ordularını denize fırlatıverdik o alçak namertlik ederken.

Zâriyât  41: Bir de Ad´da (ibret verici deliller vardır) ki, üzerlerine köklerini kesen rüzgarı göndermiştik.

Zâriyât  42: (O rüzgar) uğradığı hiçbir şeyi bırakmıyor, mutlaka onu çürütüp kül gibi ediyordu.

Zâriyât  43: Bir de Semud´da (ibret verici deliller vardır) ki, onlara: «Bir süreye kadar istifade edin.» denilmişti de,

Zâriyât  44: Rablerinin emrinden azgınlık ettiler (dışarı çıktılar), bu yüzden bakınıp dururlarken yıldırım kendilerini yakalayıverdi.

Zâriyât  45: O vakit bir kalkınmaya da güç yetiremediler bir yardım da görmediler.

Zâriyât  46: Daha önce de Nuh kavmini (helak ettik). Çünkü onlar hep yoldan çıkmış birer topluluk idiler.

Zâriyât  47: Bir de göğe bakın! Biz onu kuvvetle bina ettik ve şüphe yok ki Biz onu genişletmeye de malikiz.

Zâriyât  48: Yeryüzünü döşedik; bakınız Biz ne güzel döşeriz.

Zâriyât  49: Hem her şeyden iki çift yarattık ki, düşünesiniz.

Zâriyât  50: «O halde hemen Allah´a kaçın; haberiniz olsun ki, ben size ondan gelen açık bir uyarıcıyım.

Zâriyât  51: Allah´la beraber başka bir tanrı uydurmayın; haberiniz olsun ki ben size ondan gelen açık bir uyarıcıyım.»

Zâriyât  52: Böyle, onlardan öncekiler bir peygamber gelince muhakkak: «Ya sihirbaz, ya delidir» dediler.

Zâriyât  53: Bunu birbirlerine tavsiye mi ettiler! Hayır, onlar azgın kavimler.

Zâriyât  54: Onun için onlardan yüz çevir, artık sen kınanacak değilsin!

Zâriyât  55: Bununla beraber öğüt vermeye devam et; çünkü öğüt müminlere fayda verir.

Zâriyât  56: Ben cinleri ve insanlan ancak Bana kulluk etsinler diye yarattım.

Zâriyât  57: Ben onlardan bir rızık istemiyorum. Bana yemek yedirmelerini de istemiyorum.

Zâriyât  58: Şüphesiz Allah, rızık veren, sarsılmaz kuvvet sahibi O´dur.

Zâriyât  59: Onun için muhakkak o zulmedenlere arkadaşlarının payı gibi, dolgun bir pay vardır, şimdi onu acele istemesinler!

Zâriyât  60: Artık o tehdit edildikleri günlerin azabından vay o küfredenlere!